Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΥΠΡΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΥΠΡΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 24 Ιουλίου 2016

ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΙΣΑΑΚ - ΣΟΛΩΜΟΥ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΣΤΟ ΒΟΛΟ ΕΔΩΣΕ ΤΟ ΠΑΡΩΝ Ο Π.Ε.Σ.

Μέλη του Πατριωτικού Ελληνικού Συνδέσμου από το Βόλο τα οποία κατέθεσαν και στεφάνι έδωσαν το παρών το απόγευμα της Πέμπτης 21 Ιουλίου στο Ηρώον του Βόλου, το οποίο βρίσκεται στην παραλία της Πόλεως, στην εκδήλωση Μνήμης για ΤΑΣΟ ΙΣΑΑΚ και ΣΟΛΩΜΟ ΣΟΛΩΜΟΥ που διοργάνωσαν οι μοτοσικλετιστές της Πορείας Ελευθερίας (οι οποίοι ξεκίνησαν από το Βερολίνο και θα καταλήξουν στη μεγάλη πορεία που θα πραγματοποιηθεί στην Κύπρο μας). Επίσης το παρών έδωσαν ο Σύλλογος Κυπρίων Νομού Μαγνησίας και ο σύλλογος μοτοσικλετιστών Βόλου (ΜΟΤΟΛΕΒ) .

Η εκδήλωση η οποία συγκίνησε τους παρευρισκομένους ξεκίνησε με την επιμνημόσυνη δέηση στην μνήμη των Ηρώων μας,

συνεχίστηκε με ομιλίες που πραγματοποίησαν ο εκπρόσωπος των Ελληνοκυπρίων μοτοσικλετιστών, ο πρόεδρος του συλλόγου Κυπρίων Νομού Μαγνησίας και ο εκπρόσωπος της Μοτολέβ. Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων και η εκδήλωση έκλεισε με τον εθνικό μας ύμνο. Να σημειωθεί μεταξύ άλλων πως το παρών έδωσε και ο Δήμος Βόλου από όπου κατατέθηκε και στεφάνι.
Μετά το τέλος της εκδηλώσεως όπου έγινε στο Ηρώων του Βόλου οι μοτοσικλετιστές της πορείας μνήμης μετέβησαν σε ξενοδοχείο της Πορταριάς του Βόλου όπου και πραγματοποιήθηκε η δεύτερη εκδήλωση (ομιλία – προβολή βίντεο) σχετικά με τους σύγχρονους ήρωες Τάσο Ισαάκ – Σολωμό Σολωμού και για τους Ελληνοκυπρίους που έπεσαν κατά την εισβολή των μογγόλων στην Κύπρο μας το 1974.


Ο Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος συγχαίρει τους συναγωνιστές Ελληνοκύπριους μοτοσικλετιστές της πορείας μνήμης για την πρωτοβουλία τους προκειμένου να πραγματοποιούν την συγκεκριμένη εκδήλωση κάθε χρόνο και ελπίζουμε να βρεθούνε και άλλοι μιμητές.
ΙΣΑΑΚ, ΣΟΛΩΜΕ, ΔΕΝ ΣΑΣ ΞΕΧΝΩ ΠΟΤΕ !!
ΕΞΩ Ο ΑΤΤΙΛΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΓΙΑ ΧΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΑΣ !!
ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΠΟΙΑ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΤΟΥΡΚΟΙ ΚΑΙ ΕΓΓΛΕΖΟΙ !!
ΕΛΛΑΣ ΚΥΠΡΟΣ ΕΝΩΣΙΣ !!
ΕΟΚΑ ΞΑΝΑ ΣΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΤΑ ΒΟΥΝΑ !!



Σάββατο 8 Αυγούστου 2009

Για τη συμπλήρωση 13 ετών από τη δολοφονία του Σολωμού Σολωμού

13 χρόνια πέρασαν από εκείνη τη μαύρη μέρα του Αυγούστου του '96. 13 ολόκληρα χρόνια από τότε που η παγκόσμια κοινή γνώμη έμενε εμβρόντητη από το μέγεθος της τουρκικής κτηνωδίας. Κανείς μας δεν ξέχασε το σύγχρονο ήρωα Σολωμό Σολωμού, αυτό το παληκάρι, τον αδελφό μας απ'την Κύπρο που μαυροντυμένος λίγο μετά την κηδεία του ξαδέλφου του Τάσου Ισαάκ, περνούσε το οδόφραγμα της Δερύνειας.
Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα ξέφυγε από τους δικούς του που προσπαθούσαν μάταια να τον συγκρατήσουν. Ούτε οι κυανόκρανοι του ΟΗΕ στάθηκαν ικανοί να συγκρατήσουν έναν Έλληνα οργισμένο και αποφασισμένο για εκδίκηση. Έναν άνθρωπο που το βλέμα του είχε γίνει θολό από το μίσος και το τσιγάρο που έκαιγε στο στόμα του ήταν ικανό να κάψει όλη τη γη. Ο άτιμος ιστός με τη σημαία των μογγόλων έστεκε εμπρός του. Ήταν τόσο κοντά. Πιο κοντά από ποτέ. Πιο κοντά από οποιονδήποτε άλλο από τα εκατομμύρια των Ελλήνων που χρόνια ονειρεύονταν το γκρέμισμά του. Εκείνος τον αγκάλιασε κι άρχισε να σκαρφαλώνει πάνω του. Πάντα με το τσιγάρο να σιγοκαίει. Το γελοίο κόκκινο πανί τους περίμενε το κατέβασμά του. Και ξαφνικά ήρθε το τέλος. Ένα τέλος ένδοξο. Μια αυλαία ηρωική σε ένα θέατρο παραλόγου. Αυλαία κατεβασμένη από σφαίρα. Λυτρωτική. Από αυτές που γράφουν ιστορία και μετατρέπουν τους απλούς ανθρώπους από κοινούς θνητούς σε αθάνατους ήρωες της φυλής μας. Καλύτερα να φύγεις από σφαίρα παρά από καρκίνο.
13 χρόνια πέρασαν και κανείς μας δεν ξέχασε εκείνες τις εικόνες που χαράχτηκαν στη μνήμη μας για πάντα. Ήμασταν νέοι και θυμόμαστε σα χτες μικρά παιδάκια να συζητάνε μεταξύ τους και να λένε "Μακάρι να ήμουνα εκεί και να κρατούσα ένα πολυβόλο..". Θυμόματε τους τοίχους των σχολείων και τους δρόμους της Λάρισας γεμάτους από συνθήματα κατά του Ντεκτάζ. Όχι κανείς μας δε σε ξέχασε Σταυραετέ της Δερύνειας. Κανείς. Αυτό που ξεθώριασε στο πέρασμα του χρόνου είναι η οργή του κόσμου που έβραζε, τόσο για το δικό σου το χαμό, όσο και για τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ.
Εκείνο όμως που ξεχάστηκε εντελώς ήταν η υπόσχεση της τότε ελληνικής κυβερνήσεως. Μια υπόσχεση περί καταδίκης στα ευρωπαϊκά δικαστήρια του δολοφόνου σου. Εκείνου του δίποδου κτήνους που όπως αργότερα μάθαμε τύχαινε να είναι ψευδουπουργός του μορφώματος του Ντεκτάζ.
Ο Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος δεν ξεχνά ποτέ. Δίνουμε την υπόσχεση πως την ώρα του Μεγάλου Ξεσηκωμού, οι λαϊκές εθνικιστικές δυνάμεις, θα φροντίσουν να τον φέρουν στην Ελλάδα δεμένο πισθάγκωνα. Εκεί μπροστά στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου και παρουσία χιλιάδων Ελλήνων θα αποδοθεί δικαιοσύνη. Η Νέμεσις θα επέλθει. Το τσιγάρο σου που ακόμη σιγοκαίει θα σβήσει στην κόγχη του ματιού του. Έτσι όπως θα είναι φοβισμένος και με το ένα του μάτι να μας κοιτά, θα αποκεφαλιστεί με σπαθί από το πολεμικό μουσείο. Όποιος φεύγει φοβισμένος χίλιες φορές πεθαίνει. Κι εσύ Σολωμέ σίγουρα φοβισμένος δεν έφυγες ποτέ.

ΤΟ ΑΙΜΑ ΚΥΛΑΕΙ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΖΗΤΑΕΙ


Τετάρτη 1 Απριλίου 2009

Για την επέτειο ενάρξεως του αγώνα της ΕΟΚΑ

Ξημέρωμα του Απρίλη του '55. Εκεί στη νοτιοανατολική Μεσόγειο, ένα καθ' όλα ελληνικό κομμάτι γης σιγόβραζε από αιώνες. Η σκλαβιά που υποδαύλιζε την άσβεστη φλόγα του μεγάλου πόθου για λευτεριά, γινόταν ολοένα και πιο αβάσταχτη. Την 1η του Απρίλη του '55 οι ύστατοι απόγονοι των Αχαιών, που πρώτοι κατοίκησαν τη γη του χαλκού, την Κύπρο, θα έπαιρναν το δύσκολο δρόμο του ξεσηκωμού. Το δρόμο της αρετής και της τόλμης που η ανηφοριά του θα οδηγούσε στο γαλανόλευκο ορίζοντα της πολυπόθητης Ενώσεως με τη Μητέρα Πατρίδα, την Ελλάδα. Ο Μέγας του Έθνους στρατηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής, αρχηγός της αντιστασιακής οργάνωσης Χ, αλλά και της Ε.Ο.Κ.Α., είχε αρχίσει από καιρό την προετοιμασία του Αγώνα. Η στρατολόγηση των μελών γινόταν προσεχτικά , κυρίως μέσα από τις μαθητικές χριστιανικές οργανώσεις της Μεγαλοννήσου. Τα λιγοστά όπλα που είχαν φτάσει στο νησί από την Ελλάδα, είχαν διανεμηθεί στους πυρήνες των αγωνιστών. Η βασική εκπαίδευση στον ανταρτοπόλεμο και η εκμάθηση κατασκευής αυτοσχέδιων βομβών είχαν επιτελεστεί. Έτσι λοιπόν από το Γεώργιο Γρίβα επελέχθη η 1η του Απρίλη, του μήνα των επαναστάσεων, ως η μέρα της ενάρξεως του ξεσηκωμού. Ενός ξεσηκωμού κατά τον οποίο μια χούφτα αμούστακα παιδιά θα αντιτασσόταν ενάντια σε ολόκληρη αυτοκρατορία. Τέσσερα χρόνια συνεχούς κι ανένδοτου πολέμου από τους Κυπρίους αδελφούς μας, σημαδεύτηκαν από τις θυσίες των γενναίων, τις εγκληματικές δολοφονίες και τους απαγχονισμούς μαθητών από τους "πολιτισμένους" Αγγλους, αυτούς τους ανάξιους "συμμάχους" μας. Επειδή όμως οι Εφιάλτες υπάρχουν παντού και σε κάθε χρονική περίοδο, δεν έλειψαν οι προδοσίες και οι αποκαλύψεις ονομάτων των αγωνιστών, από μέλη της τότε κατάπτυστης Ακελικής αριστεράς. Ο κόκκινος Ιούδας εξάλλου φορά πάντα την κουκούλα του , όταν πρόκειται για το κακό του Ελληνισμού. Οι ήρωες που οι ψυχές τους στοιχειώνουν τα φυλακισμένα μνήματα, προδώθηκαν όταν το όνειρο για Ένωση με την Ελλάδα, έσβησε με την υπογραφή της συνθήκης Ζυρίχης- Λονδίνου το 1959. Πράξη την ευθύνη της οποίας φέρουν ακέραια οι αχαρακτήριστοι Μακάριος και Κ.Καραμανλής. Αιδώς Αργείοι.


Σήμερα δυστυχώς στην Ελλάδα του 2009, ουδείς ενθυμείται την 1η του Απρίλη και την Ε.Ο.Κ.Α. Οι μαθητές δε γνωρίζουν το παραμικρό για τους αθάνατους ήρωες. Δε γνωρίζουν το παραμικρό για τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη, το Γρηγόρη Αυξεντίου, το Δημητράκη Καραολή και αναρίθμητους άλλους άξιους της Πατρίδος. Ο κόκκινος εκπαιδευτικός φασισμός της αριστερής θολοκολτούρας, φρόντισε τα παιδιά μας να μαθαίνουν τα πάντα για τους Λαμπράκηδες και τους Παναγούληδες της πλέον αποτυχημένης ιδεολογίας. Φρόντισαν οι γενειοφόροι καθηγητάδες της κακιάς ώρας να διδάσκουν στα παιδιά μας για πολυτεχνεία, αλλά ποτέ τίποτα για την Ε.Ο.Κ.Α. Αίσχος και πάλι αίσχος. Μέχρις εδώ. Έλληνες συστρατευτείτε μαζί μας. Είναι η ευκαιρία μας να δώσουμε ένα τέλος στην Ακελική παραφροσύνη και σε κάθε κομμουνιστικό παραλογισμό. Τώρα είναι η μεγάλη ευκαιρία. Τώρα που ιδεολογικά είναι πιο άμαχοι από ποτέ.


ΖΗΤΩ Η Ε.Ο.Κ.Α.

ΖΗΤΩ Η ΕΝΩΣΙΣ