ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ 19 ΕΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΑΓΙΚΗ ΝΥΧΤΑ ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ

31η Ιανουαρίου 2015. Δεκαεννιά χρόνια μετά. Δεκαεννιά χρόνια από εκείνη την τραγική νύχτα που τρία μάχιμα παληκάρια θα αφήσουν την τελευταία τους πνοή στα παγωμένα νερά του Αιγαίου, πληγωμένα από το βόλι του Αγαρηνού κατακτητή και καταπατητή της γης της Ιωνίας, του Πόντου, της Καππαδοκίας καθώς και της αιώνιας πρωτεύουσας μας, της Κωνσταντινουπόλεως. Δεκαοκτώ χρόνια μετά και οι τότε εικόνες, στοιχειώνουν ακόμη και σήμερα αναλλοίωτες τις σκέψεις και τα όνειρά μας για μία Μεγάλη Ελλάδα, Ελεύθερη και Εθνικά ΥπερήφανηΤο χειρότερο όμως όλων οι εικόνες των συγχρόνων εφιαλτών κι εθνοπατέρων να ευχαριστούν τα αμερικανάκια και να χαρακτηρίζουν τα αιματοποτισμένα χώματα μας ως πέτρες και ξερονήσια. Η Σημαία μας για τον Πάγκαλο καταντούσε λεία στη μανία του αέρος, ενώ η τότε στρατιωτική ηγεσία ένιπτε τας χείρας της κρυπτόμμενη όπισθεν της όποιας πολιτική ηγεσίας του Σημίτη και των λοιπών άχρωμων και άοσμων συνοδοιπόρων του. Οι ευθύνες όλων, ίσως κάποια μέρα επιφέρουν τη Νέμεσση η οποία θα ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου για όλους εκείνους που παρέδιδαν κομμάτια του Ιερού Σώματος της Ελλάδος στους μογγόλους της στέππας του Τουράν.Σήμερα, βαδίζοντας πια για τα καλά στον 21ο αιώνα, τίποτα δε δείχνει να αλλάζει. Οι ήρωες Γιαλοψός, Βλαχάκος και Καραθανάσης λησμονημένοι κι αυτοί όπως και τόσοι άλλοι, γνωστοί-άγνωστοι (για τους περισσοτέρους) εθνομάρτυρες της νεοελληνικής ιστορίας, δεν έχουν την παραμικρή θέση στην εθνική μας παιδεία. Μία παιδεία παραπαίουσα ενδεικτική για τη γενικότερη κατάσταση παρακμής και σίψεως της ελληνικής κοινωνίας, η οποία χαριεντίζεται στα καφέ και λικνίζεται στους ανατολίτικους ρυθμούς σε μπουζούκια και μπαρ, αποχαυνωμένη από το σύγχρονο Δούρειο Ίππο που ακούει στο όνομα τουρκοσήριαλ.Ο Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος κλίνει ευλαβικά το γόνυ έμπροσθεν της ιεράς μνήμης των τριών Ηρώων του Πολεμικού μας Ναυτικού, δίδοντας παράλληλα την υπόσχεση ότι κατά το σχηματισμό πραγματικής Εθνικής Κυβερνήσεως οι ανδριάντες τους θα κοσμούν την πόλη της Λαρίσης σε περίοπτη θέση. Προς το παρόν καλούμε τον Δήμαρχο Λαρισαίων, στην επόμενη συνεδρίαση ονοματοθεσίας οδών της πόλεως να συμπεριλάβει και τους τρεις αυτούς γενναίους, τους Υπέρ Πίστεως και Πατρίδος πεσόντες.

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΙΕΡΕΣ, ΙΟΥΔΑΙΟΦΙΛΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ

Ο Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος (Π.Ε.Σ.) «Ελληνοκρατείν» στηλιτεύει με παρρησία τα τελευταία θλιβερά κρούσματα παρεκτροπής του σεβασμιωτάτου Δημητριάδος κ.κ. Ιγνατίου (Γεωργακοπούλου), που απάδουν σε επίσκοπο της Ορθοδόξου Εκκλησίας και επισύρουν μάλιστα την ποινή της καθαιρέσεως αν τηρηθούν κατ’ ακρίβειαν οι Ιεροί Κανόνες.  Ο κύριος Ιγνάτιος, την παρελθούσα Τρίτη 27 Ιανουαρίου τ.έ., εγκατέλειψε το ποίμνιό του και ήρθε σε άλλη μητρόπολη, στην γειτνιάζουσα Λάρισα, για να διαπράξει δύο σοβαρότατα ατοπήματα.  

     Πρώτον και χειρότερον, συμμετείχε σε μία ιουδαϊκή θρησκευτική τελετή-επιμνημόσυνη δέηση, που πραγματοποιήθηκε από ραββίνο στην πλατεία Κενταύρων (Εβραίων  «μαρτύρων») στην Λάρισα εις μνήμην των θυμάτων του «Ολοκαυτώματος».  Σε αυτήν την ανεπίτρεπτη πράξη προέβη ξεχνώντας ότι απαγορεύεται στους Ορθοδόξους Χριστιανούς, κληρικούς και λαϊκούς, που γνώρισαν τον Θεόν φανερωθέντα εν σαρκί Ιησού Χριστό, να συμπροσεύχονται ή να παρευρίσκονται σε προσευχές των υβριστών του Χριστού Ιουδαίων, που αναμένουν τον Αντίχριστο.  Δυστυχώς, στο ανεπίτρεπτο διάβημά του αυτό τον μιμήθηκε και ιερέας της Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης ως εκπρόσωπος του επιχωρίου Μητροπολίτου επίσης κ.κ. Ιγνατίου (Λάππα).  Είναι αδιανόητο να γίνεται ανεκτή μία τέτοια πράξη περιφρονήσεως της Παραδόσεώς μας, που θέλει τον παππά και μάλιστα τον επίσκοπο να φωτίζει και να κηρύττει την ορθή Πίστη με το παράδειγμά του προς Χριστιανούς και μη.  Δεν χωρεί ενταύθα τυχόν δικαιολογία της αγάπης ή της αβροφροσύνης.  Ίσα-ίσα, όποιος αγαπά τον συνάνθρωπο που δεν γνώρισε το μυστήριο της Θείας Οικονομίας δεν τον αφήνει στην πλάνη του με ψεύτικες κολακείες, αλλά, τουναντίον, ξεκαθαρίζει με την στάση του ότι δεν υπάρχει σωτηρία στην (ιουδαϊκή εν προκειμένω) πλάνη.

     Δεύτερον, συνέχισε με αμείωτο ζήλο να προκαλεί, αφού ανέλαβε να είναι ο κύριος ομιλητής (!) στο Δημοτικό Ωδείο Λαρίσης (ΔΩΛ) όχι για να απευθύνει λόγους ψυχωφελείς, αλλά προκειμένου να αναμασήσει τα διαρκώς ανακυκλούμενα φληναφήματα περί «αντισημιτισμού», με ολίγη δόση ιστορικών αναφορών και απεραντολογικών στοχασμών. 

     Ειλικρινά, μας αφήνει κατάπληκτους η στάση του Σεβασμιωτάτου Δημητριάδος.  Τοποθετήθηκε ποτέ με τόσο ζήλο επί των φλεγόντων ζητημάτων που αφορούν τους δύσμοιρους Έλληνες Χριστιανούς; Δεν είδε ποτέ του τον μόνιμο μισελληνισμό των εν Ελλάδι Ιουδαίων και το αντι-χριστιανικό τους μένος στην απαλοιφή του θρησκεύματος από τις ταυτότητες; Δεν άκουσε τίποτε για τα συκοφαντικά δημοσιεύματα και τις κακουργηματικές προβοκάτσιες, όπως τον Ιανουάριο του 2010 στην συναγωγή των Χανίων; Δεν πήρε είδηση τις κατάπτυστες υβριστικές ανακοινώσεις του Κ.Ι.Σ.,  των οποίων οι θρασείς συντάκτες ουδέποτε εζήτησαν συγγνώμη; Δεν είχε ένα λόγο για τα εγκλήματα των Εβραίων εις βάρος του Ελληνορθοδόξου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων και πάσης Παλαιστίνης; Μίλησε ποτέ του για τον σφαγιασθέντα Άγιο Φιλούμενο (+ 29 Νοεμβρίου 1979); Διέλαθε της προσοχής του ότι οι «επίσημοι» εν Ελλάδι Ιουδαίοι που τον εκάλεσαν στις ανωτέρω εκδηλώσεις κάνουν το παν προκειμένου να επιβάλουν ετσιθελικώς τις απόψεις του; Αλήθεια, έχει ακουστά ο κύριος Ιγνάτιος τον διαβόητο ρατσιστικό νόμο, που φιμώνει κάθε φωνή μη αρεστή στους οικοδεσπότες του; Παρεμπιπτόντως, πρέπει να είναι πρώτη φορά στην Ιστορία που μία θρησκευτική κοινότητα επιβάλλει σε χριστιανικά κράτη νομοθεσία συνεπαγομένη απόλυτη φίμωση και λογοκρισία επί ποινή καθείρξεως και εξοντωτικών προστίμων σε όποιον αντιπαθεί τις πομπές της.

     Εδώ ήρθε στα πράγματα εσμός κοκκορόμυαλων κυβερνητών που γαυριούν ότι είναι άθεοι και θέλουν να μας κάνουν μειονότητα στην ίδια μας την πατρίδα με αθρόες «ελληνοποιήσεις» και ο κύριος Ιγνάτιος δεν ψέλλισε ούτε μία λέξη, αλλά ήλθε να μας κάνει κήρυγμα περί «αντισημιτισμού» και «ρατσισμού»; Για ποιον λόγο τα κάνει όλα αυτά; Νομίζει ότι αν γίνει αρεστός στον κάθε φωνασκούντα συκοφάντη Ιουδαίο θα είναι ο επόμενος... Αρχιεπίσκοπος;

     Τον καλούμε να μετανοήσει ειλικρινώς και να μη επαναλάβει τέτοιες ενέργειες, που σκανδαλίζουν ευλόγως το πλήρωμα της Εκκλησίας. Ειδεμή, εν ημέρα Κρίσεως θα λογοδοτήσει ενώπιον του Δεσπότου Χριστού.  Και τότε, τα χειροκροτήματα, οι επευφημίες και οι έπαινοι των αυτοκατάρατων σταυρωτών Του και των επιγόνων τους δεν θα ωφελούν σε τίποτε.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΕΘΝΑΡΧΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ

Στις 29 Ιανουαρίου 1941, ενώ ακόμη μαινόταν ο πόλεμος που εξαπέλυσε η Ιταλία εναντίον μας, απεβίωσε ο μεγάλος Ηγέτης, Στρατηγός και ιδρυτής και Αρχηγός της 4ης Αυγούστου, Πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς. Την προηγουμένη μετέλαβε των Αχράντων Μυστηρίων. Η κηδεία του, η οποία τελέσθηκε στην Μητρόπολη Αθηνών δύο ημέρες αργότερα, προκάλεσε αθρόα κοσμοσυρροή και τα εγκωμιαστικά σχόλια ακόμη και πολιτικών του αντιπάλων, ώστε και εξ αντιθέτων να επιβεβαιώνεται πως είναι ο μόνος που αξίζει να αποκαλείται Εθνάρχης.

Αναμφίβολα, υπήρξαν και άλλοι, πολλοί, έξυπνοι, μορφωμένοι, δυναμικοί στρατιωτικοί και πολιτικοί, διπλωμάτες και στοχαστές σύγχρονοί του. Δεν είχαν όμως την φλόγα της φιλοπατρίας του ούτε ευδόκησε η Θεία Πρόνοια να βρίσκονται σε θέσεις ικανές να υπηρετήσουν το ελληνισμό με τόση δοξαστική αποτελεσματικότητα.

Η στρατιωτική του μεγαλοφυΐα διεφάνη ήδη από την εποχή που σπούδαζε με υποτροφία στην Πολεμική Ακαδημία του Βερολίνου (1899-1902), όπου οι συμμαθητές του ανήρτησαν την επιγραφή «ουδέν πρόβλημα άλυτον δια τον Ιωάννην Μεταξάν», απεδείχθη δε και στην πράξη, όταν κατέστρωνε τα σχέδια του Γενικού Επιτελείου κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους 1912-'13, ιδίως για την εκπόρθηση των οχυρών του Μπιζανίου. Η οξυδέρκειά του φάνηκε και όταν δεν έπεσε στην παγίδα της Entente για εισδοχή της Ελλάδος στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την Μικρασιατική Εκστρατεία με αόριστες υποσχέσεις, τις οποίες παρείχαν ενώ δεν εσκόπευαν να τηρήσουν, σε συνδυασμό με την πρότασή του ν' απελευθερώσουμε αιφνιδιαστικά, χωρίς κήρυξη πολέμου, την Κωνσταντινούπολη. Δυστυχώς, η πρότασή του δεν έγινε δεκτή. Η αντίθεσή του όμως στην κατοχική κυβέρνηση των γαλλικών λογχών υπό τον Ελευθέριο Βενιζέλο τού εστοίχισε την εξορία στο Αιάκειον της Κορσικής.

Εκεί, φυλάκισαν το σώμα του, όχι όμως και το πνεύμα του. Γράφει στο ημερολόγιό του (1918): «Ο καθείς ανήκει εις την φυλήν του και όχι εκεί όπου η τύχη τον έσπειρε.» Αυτά να τα βλέπουν οι εθελοτυφλούντες αντίπαλοί του, που διαδίδουν ότι ο Μεταξάς αντέγραψε τον φασισμό των Ιταλών και τον ναζισμό των Γερμανών. Να τα διαβάσουν και όσοι θέλουν να λέγονται Έλληνες εθνικισταί, αλλ' αλλοιθωρίζουν προς αλλότρια κακέκτυπα.

Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, δεν κατόρθωσε να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο. Επέπλευσαν στην επιφάνεια οι παλαιοκομματικοί, διεφθαρμένοι μέχρι μυελού των οστών πολιτικάντηδες, οι μασώνοι και οι διεθνιστές (πλουτοκράτες ή μπολσεβίκοι) δηλητηριάζοντας σε μεγάλο βαθμό τον ελληνικό λαό. Οι πρώτοι έκαναν το παν για να ξεχάσουμε την Ελληνορθόδοξή μας κληρονομία και την Μεγάλη Ιδέα. Οι δεύτεροι, αφειδώς αμειβόμενοι από την Σοβιετία και την COMMINTERN, συνωμοτούσαν για να καταστήσουν την Ελλάδα κομμουνιστική χώρα. Από κοντά και οι άφρονες συνεχιστές του Διχασμού, ξεροκέφαλα, μνησίκακα, εγωπαθή ανθρωπάρια, είτε στρατιωτικοί είτε τοπικοί παράγοντες. Το κόμμα των Ελευθεροφρόνων ξεκίνησε με 16% και 52 βουλευτές το 1926 για να συγκεντρώσει μόλις 4% και να εκλέξει μόνον 7 βουλευτές το 1936. Παρ' όλ' αυτά, το διαμάντι που ονομάζεται Ιωάννης Μεταξάς, δεν ήταν προορισμένο να μείνει στην αφάνεια. 

Έτσι, στις 4 Αυγούστου 1936, σε συνεργασία με τον Βασιλέα Γεώργιο Β΄ αναλαμβάνει δικτατορικώς την πρωθυπουργία. Κατ' αυτόν τον τρόπο, ακυρώνει κάθε προσπάθεια των απάτριδων κομμουνιστών να εκμεταλλευτούν την ανέχεια και να προκαλέσουν χάος και ενταφιάζει -μόνον για 4,5 χρόνια, δυστυχώς- τον σεσηπότα κοινοβουλευτισμό.

Αμέσως, η Ελλάδα αναγεννάται. Ο Διχασμός χάνει κάθε έρεισμα και λόγο υπάρξεως. Η μεγάλη οικογένεια των Ελλήνων, η Φυλή, συνειδητοποιεί πως έχει παρελθόν αλλά κυρίως έχει μέλλον. Η Εθνική Οργάνωσις Νεολαίας (Ε.Ο.Ν.) ετοιμάζει την νέα γενιά για μία λαμπρή πορεία. Ο Αρχηγός, σαν άλλος Σόλων, εξεγείρει την Νεολαία και την αφήνει να προχωρήσει σε έργα δημιουργικά, άξια για να ζη και να πεθαίνει κανείς. Θέτει της βάσεις για παιδεία, ζωογόνο, συναρπαστική, την Ελληνοχριστιανική Παιδεία. Λέει προς τους δασκάλους και τους καθηγητές: «Πρώτα-πρώτα να τα κάμετε [τα παιδιά] πραγματικά Ελληνόπουλα και Ελληνοπούλες. Έχετε δε για να τα ενθουσιάσετε μια τέτοια Πατρίδα σαν την δική μας και περισσότερο υλικό από κάθε άλλο έθνος. [...] Να ομιλείτε στα παιδιά για το έθνος που ανήκουν και να φέρετε παραδείγματα για να τα τονώσετε και να τα ενθουσιάσετε ώστε μίαν ημέραν και αυτά να μιμηθούν τα μεγάλα παραδείγματα των προγόνων των. [...] Το άλλο πράγμα που έχω να σας συστήσω είναι ότι πρέπει να τους αναπτύξετε το θρησκευτικό τους αίσθημα. Θέλω να πιστεύουν εις την δύναμιν του Θεού και να υποτάσσωνται εις αυτήν.»

Σαν άλλος στοργικός πατέρας και φιλάνθρωπος, μεριμνά πάραυτα για την ασφαλή, δικαίως αμειβόμενη εργασία, την κοινωνική ασφάλιση/συνταξιοδότηση και την αξιοπρεπή διαβίωση όλων των επαγγελματικών τάξεων, ιδίως δε των εργατών και των αγροτών. Η Εργατική Πρωτομαγιά, το 8/ωρο, το ΙΚΑ και οι 4 νόμοι του Μεταξά περί εργασίας και ασφαλίσεως δεν συγκρίνονται με τις δεκάδες ασυναρτησίες άλλων δημοκρατικών νομοθετών που είτε δεν εφαρμόζονται είτε εξευτελίζουν κάθε έννοια ισονομίας, κοινωνικής δικαιοσύνης και διαφάνειας. Ευλόγως μισούν οι κακόψυχοι μαρξιστές των Μεταξά γιατί με την τύπου «αλληλεγγύου» σαν τον Βασίλειο Β΄ Βουλγαροκτόνο κοινωνική πολιτική του, τους στερεί από έδαφος όπου θέλουν να φυτέψουν το αδελφοκτόνο μίσος με τον παράλογο πόλεμο των τάξεων που οραματίζονται. Ακυρώνει πλήρως την υλιστική τους θεώρηση που θέλει τους ανθρώπους να έχουν συνείδηση μόνον του συμφέροντος. Ο Μεταξάς είναι ο μόνος ηγέτης που ενίκησε και το διεθνές-σιωνιστικό τραπεζικό κατεστημένο με την μονομερή διαγραφή του χρέους προς την Société Commerciale de Belgique για να μη πεινάσει ο λαός, την οποία έκανε δεκτή και το Διεθνές Δικαστήριο της Κοινωνίας των Εθνών.

Την ίδια περίοδο, ο Εθνάρχης Μεταξάς δεν παραλείπει να εξοπλίσει επαρκέστατα τον Στρατό και το Ναυτικό, καθώς διείδε τα σύννεφα του νέου Μεγάλου Πολέμου που συγκεντρώνονταν. Πέραν των οπλικών συστημάτων και των πολεμοφοδίων, εντυπωσιακή σε παγκόσμια κλίμακα είναι μέχρι σήμερα η γραμμή Μεταξά (Ρούπελ – Λίσσε) στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. 

Πάνω από όλα, είχε την τιμή και το βάρος της ευθύνης να ηγείται της Ελλάδος την κρίσιμη ιστορική στιγμή της αναμετρήσεως με αλαζόνες εχθρούς. Ο Μεταξάς είναι ο πρωτεργάτης και βασικός συντελεστής του ΟΧΙ. Δεν είναι υπερβολή να γραφεί πως αν δεν υπήρχε ο Μεταξάς, δεν θα υπήρχε ΟΧΙ. Αυτό ισχύει όχι απλώς διότι δεν ήταν πρακτικώς δυνατόν να ερωτηθεί άλλος πλην του πρωθυπουργού στις 3 η ώρα τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940, αλλά και επειδή μόνον ένας Ηγέτης του επιπέδου Μεταξά δύναται να ορθώσει το ανάστημα στον οποιονδήποτε επίδοξο κατακτητή. Μόνον ένας στιβαρός ηγέτης, αγέρωχος Έλλην και ευλαβέστατος Χριστιανός όπως ο Μεταξάς θα έγραφε «Θα νικήσωμεν· αλλά για τους Έλληνες υπέρ την Νίκην η Δόξα.» και «Θα βαστάξωμεν; Ναί. Γεννηθήτω το θέλημά Του.» Γι' αυτό και ο Ελληνικός Λαός, όπως πάντα όταν βρίσκεται υπό σώφρονα, ανιδιοτελή Ηγεσία, ακολουθεί τον δρόμο του ηρωϊσμού και της αυτοθυσίας που χαράσσει ο Αρχηγός.

Ο Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος (Π.Ε.Σ.) ΕΛΛΗΝΟΚΡΑΤΕΙΝ κλίνει ευλαβικά το γόνυ στην μνήμη του Εθνάρχου Μεταξά και τον προβάλλει ως πρότυπο προς την ελληνική Νεολαία. Θα δώσει ο Θεός και αναστηθεί νέος Αρχηγός από τα σπλάγχνα της Φυλής, που θα τσακίσει τα σημερινά ανδρείκελα, τους ανθέλληνες, προδότες, απατεώνες και ριψάσπιδες. Και τότε η Ελλάς θα γνωρίσει νέες ημέρες δόξης, υπερηφανείας και ευτυχίας ώστε θα ζηλεύουν οι «φίλοι» της και θα καταισχυνθούν οι βυσσοδομούντες εχθροί της.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ 41 ΕΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΡΙΒΑ ΔΙΓΕΝΗ

Το παρόν δελτίο τύπου αποτελεί την ελάχιστη τιμή που δύναται να αποτίσει ο Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος, στον άνθρωπο που καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του αγωνιζόταν για το μεγάλο ιδανικό της Πατρίδος. Το παρόν αφιερούται στον Γεώργιο Γρίβα Διγενή καθώς, και σε όλους εκείνους που η κομμουνιστική τους μικροπολιτική εμπάθεια δεν τους επιτρέπει να υποκλιθούν στο μεγαλείο της πολεμικής του αρετής.

Ο Γεώργιος Γρίβας γεννήθηκε στην Αμμόχωστο της Κύπρου, την 5η Ιουλίου του 1897. Το 1916 παρουσιάζεται στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, για να λάβει λίγα χρόνια αργότερα μέρος στο Μικρασιατικό Έπος. Έπειτα από μία σύντομο θητεία του στη γαλλική Ακαδημία Πολέμου, επιστρέφει στην Αθήνα όπου και θα προσφέρει τις πολύτιμες υπηρεσίες του στη γενική διεύθυνση επιχειρήσεων του Γ.Ε.Σ.κατά τις πρώτες ημέρες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Έπειτα από επίμονα αιτήματα του ιδίου θα μεταταχθεί στο Βορειοηπειρωτικό Μέτωπο ως επιτελάρχης της ΙΙ Μεραρχίας.

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ιδρύει την αντιστασιακή οργάνωση Χ, η οποία αργότερα έπαιξε ενεργό ρόλο καθ' όλη τη διάρκεια του πολέμου με τους εθνομηδενιστές κομμουνιστές. Το 1946 παραιτείται από την ενεργό υπηρεσία με το βαθμό του Αντισυνταγματάρχη.

Η μεγαλύτερη προσφορά του όμως προς το Έθνος, υπήρξε αναμφίβολα η δράση του και η αριστοτεχνική οργάνωση από πλευράς του, του απελευθερωτικού αγώνος της Ε.Ο.Κ.Α. από το 1955 έως το 1959. Τέσσερα έτη αδιάλειπτου ανταρτοπόλεμου και αντάρτικου πόλεων ενάντια σε μία αυτοκρατορία ( Βρετανία), πολύ πριν ανακαλύψουν το αντάρτικο πόλεων τα καραγκιοζάκια των Εξαρχείων και οι μουσάτοι των κινημάτων της Λατινικής Αμερικής. Το 1960 η Βουλή των Ελλήνων αναγνωρίζοντας την προσφορά του στην Πατρίδα και τις θυσίες του στον ιερό βωμό της Ενώσεως της Μεγαλοννήσου με τη Μητέρα Πατρίδα, τον ανακηρύσσει "Άξιο Τέκνον της Πατρίδος", ενώ το 1964 ο Γεώργιος Παπανδρέου τον διορίζει Αρχηγό της Εθνικής Φρουράς. Κατά τη διάρκεια της θητείας του θα λάβει μέρος στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις του '67, από τις οποίες ακόμη έχουμε να επιδεικνύουμε ως λάφυρα τα ξεσκονόπανα των τουρκαλάδων με τα φεγγαράκια. Το 1971 θα οργανώσει την Ε.Ο.Κ.Α. Β' για να αναγκάσει τον ρασοφόρο Κάστρο της Μεσογείου να επιστρέψει στο "ενωτικό" στρατόπεδο. Τελικά στις 27 Ιανουαρίου του 1974 θα αφήσει την τελευταία του πνοή στο καταφύγιό του στη Λεμεσσό, χωρίς ποτέ να αποχωριστεί τη στρατιωτική του στολή.

Σήμερα, εν έτει 2015 η Ελλάς στερείται μορφών ανταξίων του Γεωργίου Γρίβα Διγενή, του Λεβεντόγερου της θρυλικής Ε.Ο.Κ.Α. Η εκφυλισμένη εικόνα σε συνδυασμό με την εξαθλίωση του κοινωνικού συνόλου, τη γενική αμάθεια, καθώς και τον ιστορικό αναλφαβητισμό, παραχωρούν έδαφος δράσεως στους συκοφάντες της αριστεράς και της καθόδου, να αμαυρώνουν τη μνήμη ενός ανθρώπου που έδωσε την ίδια του τη ζωή για τη Γαλανόλευκη. Αυτό το γλυκό χαμόγελο της Λευτεριάς, που όταν υπερήφανο θα κυματίσει και πάλι στο λιμάνι της Κερύνειας και στην Αμμόχωστο, τότε ο γερο Γρίβας θα αναφωνήσει και πάλι "ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ- ΖΗΤΩ Η ΕΝΩΣΙΣ". 

Για πρώτη φορά στην Ιστορία της Ελλάδος έχουμε και επίσημα κυβέρνηση Αριστεράς με την βοήθεια των Ψευτοδεξιών της Νέας Δημοκρατίας και των Ψευτοκεντρώων του Π.Α.Σ.Ο.Κ. Βέβαια ανεπίσημα πάλι αυτοί κυβερνούσαν.Οι Εθνικιστές του Πατριωτικού Ελληνικού Συνδέσμου στέλνουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση, ότι θα είμαστε πάλι παρόντες και με κυβέρνηση Αριστεράς στις επάλξεις του αγώνα. Ο ΛΑΟΣ ΞΕΧΝΑ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ...ΣΥΡΙΖΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥΛΗΜΕΝΗ...ΠΑΤΡΙΔΑ ΛΑΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ...ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ..

Η απάντησή μας στις επικείμενες εκλογές..Οι προδότες στο γουδί..Το Έθνος πάνω από την Δημοκρατία..

ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΚΟΠΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

Με μεγάλη επιτυχία και ένα οικογενειακό κλίμα ενότητας και ομοψυχίας, δεκάδες μέλη και φίλοι του Πατριωτικού Ελληνικού Συνδέσμου, παρέστησαν στην καθιερωμένη εκδήλωση κοπής της παραδοσιακης βασιλόπιτας για το νέο αγωνιστικό έτος 2015. Η εκδήλωση που πραγματοπιήθηκε το απόγευμα της Κυριακής 18 Ιανουαρίου στο οικογενειακό κέντρο Αχίλλειον, στην περιοχή του Πλατυκάμπου Λαρίσης, ξεκίνησε με τον οικονομικό απολογισμό, καθώς επίσης και με τον απολογισμό δράσεων του παρελθόντος έτους, ο οποίος να αναφερθεί ότι ήταν ιδιαίτερα πλούσιος, τόσο με εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν στην πόλη της Λαρίσης, όσο και με τη διαρκή παρουσία στους εθνικούς αγώνες ανά την ελληνική επικράτεια.

   Όπως τόνισε ο Πρόεδρος του Συνδέσμου, Χάμος Αστέριος, ήδη διανύεται ο ένατος χρόνος λειτουργίας και αποτελεί στόχο των Ελλήνων Εθνικιστών να κρατήσουν ψηλά τα εθνικιστικά λάβαρα του Αγώνος, πάντοτε στα πλαίσια του ακομμάτιστου χαρακτήρος, αρχής γενομένης με τη μη συμμετοχή στις επικείμενες εθνικές εκλογές. Στη συνέχεια καθορίστηκαν οι εκδηλώσεις που πρόκειται να πραγματοποιηθούν εντός του 2015 κι επειδή προβλέπεται να είναι αρκετές ο Πρόεδρος του Συνδέσμου, ευχήθηκε καλή δύναμη και καλούς αγώνες στα μέλη.

    Την εκδήλωση τίμησαν δια της παρουσίας του ο νεός Πρόεδρος του Συνδέσμου Βορειοηπειρωτών Θεσσαλίας, "Ο ΠΥΡΡΟΣ", Τιμολέων Ρώσσης, καθώς και ο επίτιμος Πρόεδρος, Μπόρος Οδυσσέας. Επίσης, δυναμικό παρόν έδωσε και ο Πρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Εφέδρων Ειδικών Δυνάμεων, Καζαμίας Δημήτριος. Χαιρετισμό στην εκδήλωση απέστειλαν το αδελφό σωματείο Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος Μονάχου η Πατριωτική Ορθόδοξη Κίνηση Αλεξανδρουπόλεως η εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ και ο γνωστός Εθνικιστής Περίανδρος Ανδρουτσόπουλος.

     Να σημειωθεί ότι τυχερός κατά την κοπή της βασιλόπιτας, αναδείχθηκε ο Συναγωνιστής και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, Μόσχος Αθανάσιος, ο οποίος βρήκε το φλουρί, κερδίζοντας δύο βιβλία του ιστορικού συγγραφέως, Κωνσταντίνου Πλεύρη. Η εκδήλωση έκλεισε με τον Εθνικό Ύμνο.