Aκριβώς 76 έτη συμπληρώνονται φέτος από την ημέρα που ο Άξιος της Πατρίδος Εθνάρχης, Ιωάννης Μεταξάς έδειξε στον ένδοξο Ελληνικό Στρατό το δρόμο της Αντίστασης, ενάντια στις υπεράριθμες δυνάμεις του Μουσολίνι, ο οποίος είχε την πεποίθηση ο αφελής ότι θα κάνει έναν ευχάριστο περίπατο στη Γη που γέννησε το Λεωνίδα και τον Κολοκοτρώνη.
Το ΟΧΙ του Εθνάρχη μας που ακόμη και σήμερα αντηχεί ως ιαχή πολέμου στα ηπειρώτικα βουνά της ανδρείας και της παλήκαροσύνης, ήταν η αρχή μιας χρυσής εποποιίας, γραμμένης με ξιφολόγχες και ΑΕΡΑ, χάρη στην οποία τα σκλαβωμένα μας αδέλφια της Βορείου Ηπείρου υποδέχτηκαν ως απελευθερωτή τον Εθνικό μας Στρατό υψώνοντας τις Γαλανόλευκες σε κάθε σπίτι και σε κάθε κτίριο ξεχωριστά.
Άξιες συμπαραστάτριες στον Εθνικό Αγώνα, οι θρυλικές μορφές των γυναικών της Πίνδου, που σαν ενσάρκωση η καθεμιά της "ακατάλυτης ψυχής των Σαλαμίνων", πρόσφεραν τα πάντα με αυτοθυσία και αντοχή πρωτοφανή, όμοια της οποίας δεν έχει υπάρξει στην παγκόσμια ιστορία. Δικαίως αυτές οι γυναίκες ενέπνευσαν στιχουργούς και ποιητές ανά την ελληνική επικράτεια, ενώ αξίζει να αναφερθεί για άλλη μια φορά ότι διακαής πόθος του Πατριωτικού Συνδέσμου είναι να υπάρξει κάποτε και στη Λάρισα ένα μνημείο αφιερωμένο σε αυτές.
Όλα αυτά όμως έχουν ελάχιστη σημασία για κάποιους, αφού στη σημερινή Ελλάδα του Σουλειμάν και της Χουρέμ, στη σημερινή Ελλάδα της αμάθειας και του ραγιαδισμού, αποτελούν γεγονότα άγνωστα ή και αδιάφορα για μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού, ο οποίος μέσα σε κάποιες δεκαετίες κατάφερε να εκφυλιστεί και να υποταχθεί με τέτοια ευκολία χωρίς το παραμικρό ίχνος αντίστασης στους σύγχρονους κατακτητές, οι οποίοι πλέον δε φέρουν όπλα, αλλά οικονομικούς εκβιασμούς και άλλες ανοησίες που προβάλλουν οι εγχώριοι συνεργάτες τους.
Η Ελλάς όμως δεν προορίζεται σε καμία περίπτωση να σβήσει από τον παγκόσμιο χάρτη επειδή κάποιοι το επέλεξαν. Παντού υπάρχουν οι σπίθες που σιγοκαίνε ανάμεσα στις στάχτες που άφησαν πίσω τους κυβερνήσεις ξεπουλημένες και καταστροφικές. Αρκεί ένας άνεμος, μια επανάσταση προπάντων ιδεολογική, ώστε αυτές οι σπίθες να γίνουν η πυρκαγιά που θα ξαναάνψει και θα αναζωπυρώσει το εθνικό φρόνημα. Να μην ξεχνάτε ποτέ Συναγωνιστές ότι η επανάσταση είναι ακριβώς σαν τον άνεμο. Έρχεται εκεί που δεν την περιμένεις. Πνέει και μαζί της παρασύρει το παρελθόν το αντάξιο της λήθης, εξυψώνοντας παράλληλα τη Δόξα και την Τιμή του Έθνους.
Φουσάτα εχθρών ξένων και ομοαίματων περάσανε πολλά. Δεν προσκυνήσαμε. Δεν υποταχθήκαμε. Ούτε τότε, όυτε και τώρα. Οδηγός μας οι νίκες μας και οι γεννήτορές μας. Με τις πράξεις μας και τη στάση ζωής μας θα στρώσουμε δρόμο στρωμένο με ροδοπέταλα και δάφνες στη Λευτεριά για να περάσει και πάλι αγέρωχη κραδαίνοντας το φοβερό στην όψη σπαθί της. Στο δρόμο της αρετής ας σταθούμε προσοχή, σφυρηλατώντας προσωπικότητες τις πιο σκληρές κι από το ατσάλι, απαραίτητες για να φέρουμε την Επανελλήνιση που τόσο ανάγκη έχει η σάπια κοινωνία που δημιούργησαν μορφές τραγικές για τον Ελληνισμό.
Ο Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος τιμά την Ιερή Μνήμη όσων με πείσμα και αυταπάρνηση, πάντοτε με το τουφέκι στο χέρι και το φυλαχτό της Ελληνίδας Μάνας στην εσωτερική πλευρά του ηρωικού αμπεχώνου τους εκδίωξαν τον κατακτητή, δίνοντας μάχες σώμα με σώμα. Η μνήμη τους πλάι στην μορφή του Εθνάρχη μας, Ιωάννου Μεταξά, μας οδηγούν και πάλι νικητές.
