Βίντεο από την εκδήλωση στην Αλεξανδρούπολη

Βίντεο από την εκδήλωση που διοργάνωσε η Πατριωτική Ορθόδοξη Κίνηση Αλεξανδρούπολης για τους δολοφονηθέντες υπό των τούρκων Ήρωες Τάσο Ισαάκ και Σολωμό Σολωμού - Κυριακή 24 Αυγούστου 2014, στην πλατεία Φάρου στην Αλεξανδρούπουλη, παρά το μνημείο της Δόμνας Βισβίζη

08:56-15:41 Χαιρετισμός προέδρου του ΠΕΣ Ελληνοκρατείν, Χάμου Αστερίου
22:34-26:47 Χαιρετισμός προέδρου του αδελφοποιημένου με τον ΠΕΣ Πατριωτικού Ελληνικού Συνδέσμου Μονάχου Θεοδωρίδη Χριστοφόρου
45:46-59:10 πορεία
59:51-λήξις Εθνικός Ύμνος

Γιὰ τὴν δολοφονία τοῦ Καποδίστρια

Σήμερα συμπληρώνονται 181 έτη από την ημέρα (+27 Σεπτεμβρίου 1831) που ο αείμνηστος Κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας έπεφτε νεκρός, δολοφονημένος από ελληνικά, δυστυχώς, χέρια ένεκεν διχόνοιας και προσωπικών παθών, χωρίς να αποκλείεται καθόλου και ο δάκτυλος ξένων, ανθελληνικών δυνάμεων. Οι Έλληνες θυμούνται τον γενναίο εθνικό Κυβερνήτη, μεγάλο πολιτικό άνδρα και ευεργέτη του Γένους με σέβας και τιμούν την μνήμη του ευλαβικά.

Πρόκειται για τον άνθρωπο που σπούδασε την Ιατρική και τα θεωρητικές επιστήμες (φιλολογία, φιλοσοφία) στο εξωτερικό (Πάδουα) αφ’ ου η Οθωμανική Διοίκηση (έτσι αποκαλούν την μαύρη σκλαβιά της τουρκοκρατίας η Ρεπούση και οι συνοδοιπόροι της) δεν διέθετε κανένα πανεπιστήμιο, αλλά ως γνήσιος Έλληνας ποτέ δεν περιφρόνησε την υπόδουλη Πατρίδα του θαμπωμένος από τα δήθεν φώτα της Εσπερίας. Πρόκειται για τον διπλωμάτη, ο οποίος είτε ως πρέσβυς είτε ως υπουργός Εξωτερικών της Ρωσσίας είτε ως Κυβερνήτης της Ελλάδος, δεν καταδέχθηκε ποτέ να ξεπουλήσει την εθνική ταυτότητα, την κληρονομιά και τα δίκαια των Ελλήνων, χάριν κάποιας ανέντιμης ψευδεπίγραφης ειρήνης. Ήταν ο πλούσιος που δεν δίστασε να θυσιάσει την κοινωνική αίγλη και την χλιδή που του προσέφερε η θέση του δίπλα στον Ρώσσο Τσάρο, για να ωφελήσει την Επανάσταση, που φυτοζωούσε. Ήταν ο ακέραιος πατριώτης, που όχι μόνον δεν σπατάλησε το δημόσιο χρήμα (για διασπάθιση ούτε κατά διάνοιαν δεν μπορεί να γίνεται λόγος), αλλ’ απεναντίας εργάσθηκε αμισθί για την συγκρότηση κράτους. Ήταν ο πιστός ευσυνείδητος Χριστιανός, ο οποίος εκκλησιαζόταν κάθε μέρα, πάσχιζε μέχρι εξαντλήσεως για τα ορφανά τέκνα και τους αναπήρους του Αγώνα και δεν δίστασε να διατάξει την παύση κάθε μασωνικής δραστηριότητος, καθ΄ όσον γνώριζε καλά πόσο επιζήμιοι για τον λαό και το έθνος είναι οι άνθρωποι αυτοί που πούλησαν την πίστη των πατέρων τους, για ν’ αποκομίσουν εφήμερα υλικά οφέλη και αξιώματα μέσα από το σιωνιστικό κατασκεύασμα του τεκτονισμού.

Οι συγκρίσεις με τους σημερινούς πολιτικούς είναι θλιβερές. Εκείνος παρέλαβε στάχτες και ανέστησε κράτος με τακτικό Στρατό, διοίκηση και εθνική οικονομία, σχολεία και δικαστήρια. Δεν είναι τυχαίο ότι επέλεξε τον ωραίο μύθο του Φοίνικα, του πτηνού που αναγεννάται από την τέφρα του για να ονομάσει το πρώτο νόμισμα του νεοσύστατου κράτους, που παρίστανε αυτό ακριβώς το θέμα. Οι τωρινοί ταγοί «μας», εδώ και χρόνια κατέστρεψαν την εθνική οικονομία, κατέκλεψαν τα ταμεία, μας χρέωσαν σε τοκογλύφους για να έχουν τις προμήθειές τους από τις άνομες αγορές. Προσκυνούν τον αντίχριστο στις λέσχες Bilderberg και τους διαδρόμους της Σαηεντολογίας. Διαβάλλουν τους Έλληνες και τον πολιτισμό μας και αφήνουν τους άρπαγες απατεώνες να νοσφίζονται τα ονόματα και τα σύμβολά μας, δεν τολμούν δε ν’ αρθρώσουν λέξη για τους αλύτρωτους αδελφούς μας στην Βόρειο Ήπειρο και την Κωνσταντινούπολι, Ίμβρο και Τένεδο ούτε για την κατεχόμενη Κύπρο. Αν είχαν ως πρότυπο τον ενάρετο Εθνικό Κυβερνήτη, η κατάσταση θα ήταν πολύ διαφορετική.

Ο Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος (Π.Ε.Σ.) ΕΛΛΗΝΟΚΡΑΤΕΙΝ προβάλλει τον Ιωάννη Καποδίστρια ως απόδειξη ότι μπορούν να υπάρξουν άξιοι ηγέτες, αρκεί να είναι εμπνευσμένοι από τα ιδανικά της Πίστεως και του Γένους μας.

Εκδήλωση για την ΕΟΚΑ

65 έτη από τη μάχη στο Σύνταγμα Μακρυγιάννη

Ο Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος, με αφορμή τη συμπλήρωση 65 ετών από τη μάχη των ηρώων της Βασιλικής Χωροφυλακής στο Σύνταγμα Μακρυγιάννη, εναντίον των γεννειοφόρων μπολσεβίκων, δηλώνει την αγανάκτηση του απέναντι στην πολιτεία. Πρόκειται για μια απαράδεκτη στάση, η οποία προσβάλλει την ιερή μνήμη όσων αγωνίσθησαν σθεναρά στις 4 του Δεκεμβρίου του 1944.Πρόκειται για μια πρωτοφανή περίπτωση ελλείψεως ιστορικής μνήμης και αγνωμοσύνης απέναντι σε αυτούς που προέταξαν τα στήθη τους ενάντια στην ερυθρά λαίλαπα του κομμουνισμού. Η στάση της Βουλής των Ελλήνων και των λοιπών κρατικών φορέων που απέχουν κάθε χρόνο από τις εκδηλώσεις τιμής και μνήμης, μας θλίβουν και μας γεμίζουν ντροπή, ως Έλληνες εθνικιστές.

Αλήθεια κ. Παπανδρέου, σήμερα θα βρισκόσαστε στη θέση του πρωθυπουργού , εάν οι υπερασπιστές του συντάγματος, δε σταματούσαν τους ληστοσυμμορίτες οι οποίοι σκόπευαν να συλλάβουν και να εκτελέσουν τον αντικομμουνιστή Γ. Παπανδρέου; Αλήθεια ο πατέρας σας, ο Α. Παπανδρέου, θα ορκιζόταν ποτέ πρωθυπουργός, εάν οι θρυλικοί Χίτες του Στρατηγού Γ.Γρίβα Διγενή δεν εξόντωναν τις ορδές των ατάκτων; Ας λάβει κάποιος θέση και να μας απαντήσει με επιχειρήματα.

Ο Π.Ε.Σ. τιμά τη μνήμη των γενναίων ανδρών της χωροφυλακής, οι οποίοι μαζί με την οργάνωση Χ και τους άνδρες των ταγμάτων ασφαλείας, αντιστάθηκαν τόσο στον κατακτητή, όσο και στους πεμπτοφαλαγγίτες κομμουνιστές. Έθεσαν τον πρώτο λίθο στο μεγάλο εθνικοπατριωτικό οικοδόμημα που εμπόδισε την αριστερή ιδεολογία να κυριαρχήσει στη χώρα μας και να την καταντήσει μια χώρα του ανατολικού μπλοκ- εξαγωγέα πορνείας και εγκληματικότητος. Ηρωικοί Χίτες, Ηρωικοί χωροφύλακες της τιμής και του στέμματος. Όταν ο άνεμος λυσσομανά, κάποια φυτά λυγάνε και σκύβουν για να μην τσακιστούν απ' την οργή του. Άλλα υπομένουν αγέρωχα και περήφανα τη μανία του ανέμου κι ας το πληρώνουν αυτό κάποτε ακριβά. Αυτά όμως που ο κόσμος θυμάται είναι τα δέντρα τ' αψηλά που δεν έγειραν ούτε για μια στιγμή. Θα αγωνιστούμε μέχρις ενός για να κρατήσουμε τη μνήμη σας αλώβητη. Αθάνατοι.


ΖΗΤΩ ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ
ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ


Μετά τιμής για το Δ.Σ

Ο Πρόεδρος Ο Γραμματέας
Χάμος Αστέριος Τσιλοπάνος Πάρις

Για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940

Ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940. Το ηχηρό "ΟΧΙ" ακούγεται εκ στόματος Ιωάννη Μεταξά. Πραγματική σφαλιάρα στο πρόσωπο του Ιταλού Πρέσβη Γκράτσι. Η μικρή και ταπεινή Ελλάς, ορθώνει το ανάστημά της απέναντι σε μια παντοδύναμη στρατιωτική δύναμη. Αυτή θα είναι η αρχή και μόνο, μιας λαμπρής σελίδας δόξης, στο μακροσκελές και άφθαστο βιβλίο του ελληνικού μεγαλείου. Τα τύμπανα του πολέμου δε θα αργήσουν να ηχήσουν. Μέσα σε λίγες ώρες το ραδιόφωνο θα μεταδόσει το θρυλικό ανακοινωθέν της μάχης. Τα εμβατήρια εμψυχώνουν τον ελληνικό λαό ο οποίος βλέπει τα παιδιά του να επιβιβάζονται στις επιστρατευμένες αμαξοστοιχίες της νίκης. Ενα χακί τοπιο σε όλους τους σταθμούς. Κόσμος να αποχαιρετά αμούστακα παληκάρια που στα αμπέχονα τους κρατούσανε σφιχτά το φυλαχτό της Ελληνίδας Μάνας. Μα πάνω απ' όλα εκείνο το χαμόγελο στα χείλη των μετέπειτα ηρώων του Βορειοηπειρωτικού Έπους. Ενα χαμόγελο που σηματοδοτούσε τη μεγάλη πορεία προς τη δόξα. Η 28η Οκτωβρίου δεν αντιπροσωπεύει μόνο τη στρατιωτική αντίσταση της Ελλάδος έναντι της Ιταλίας του Μπενίτο Μουσολίνι. Πρόκειται για την αξεπέραστη στάση τιμής και υπερηφάνειας ενός ολόκληρου λαού. Από τις γυναίκες της Πινδου μέχρι τον τελευταίο αντιστασιακό των εθνικών οργανώσεων. Από τους Κυπρίους αδελφούς μας εθελοντές, ως τον ύστατο βορειοηπειρώτη ομοαίματο μας που ύψωσε τη γαλανόλευκη στο σπίτι του, κατά την προέλαση του ελληνικού στρατού. Μα πίσω απ'όλους αυτούς, αχνοφαίνεται ακόμη η μορφή του Ιωάννη Μεταξά, που με το χέρι του προτεταμένο δείχνει στους στρατιώτες μα το δρόμο της Αρετής. Δρόμος στρωμένος από παγωμένες στα χιόνια ξιφολόγχες και ιαχές για "ΑΕΡΑ". Δόξα-τιμή στους ήρωες. Δόξα-τιμή και παντοτινή ευγνωμοσύνη. Ως Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος επισημαίνουμε την ανάγκη για την ολοκλήρωση του υπέρτατου χρέους. Πρέπει επιτέλους η πολιτεία να επιληφθεί του θέματος της ταφής των σεπτών οστών των ηρώων μας, καθώς και της αποκατάστασης της ασφαλειας των Βορειοηπειρωτών ομογενών. Μόνο τότε θα στεγνώσουν τα δάκρυα που πλυμμηρίζουν τα μάτια μας κάθε φορά που ακούμε τα τραγούδια της τραγουδίστριας της νίκης, Σοφίας Βέμπω. Κλείνοντας, φέτος ήρθε η ώρα να απευθύνουμε το δικό μας "ΟΧΙ" ως Έλληνες εθνικιστές. Είναι ίσως η πιο δύσκολη χρονιά για το εθνικιστικό κίνημα, έπειτα από τις εξαγγελίες και τις κατηγορίες που επέρριψε ο νέος υπουργός, πάλαι ποτέ Δημοσιας Τάξεως και νυν Προ.Πο., εναντίον της Χρυσής Αυγής. ΟΧΙ λοιπόν στη στοχοποίηση και δίωξη των εθνικιστών. ΟΧΙ στην υποταγή και τη λήθη. ΟΧΙ στην ιδεολογική τρομοκρατία. ΟΧΙ στον εκφοβισμό όσων τρέφουν αγνά πατριωτικά αισθήματα. ΟΧΙ στο αδυσώπητο πρόσωπο του σοσιαλμαρξισμού και των λοιπών εκφάνσεων του μπολσεβικισμού. Η τρομοκρατία δε θα περάσει. Ως εδώ. Κύριε Χρυσοχοίδη, οι Έλληνες εθνικιστές δε σας φοβούνται ούτε εσάς, ούτε οποιονδήποτε άλλο που θα προσπαθήσει να μας τρομοκρατήσει. Φέτος θα υψωθούν ακόμη ψηλότερα οι Σημαίες. Ενωμένοι με κοινά συνθήματα και αγώνες στα πεζοδρόμια, οι Εθνικιστές θα δώσουν της απάντησή τους.

ΖΗΤΩ Η 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

ΖΗΤΩ Ο ΕΘΝΑΡΧΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ

Για τη συμπλήρωση 239 ετών απο το θανάτο του Πατροκοσμά του Αιτωλού

Στα χρόνια της σκλαβιάς και της φοβέρας, το 1714 και συγκεκριμένα στο Μέγα Δέντρο Τριχωνίδος, γεννήθηκε ένας άνθρωπος, ο οποίος έμελλε να αφήσει ανεξίτηλα τα αποτυπώματά του στην ιστορία του Έθνους και της Πατρίδος. Αυτός δεν ήταν άλλος από τον Πατροκοσμά.
Ο Κοσμάς ο Αιτωλός, ο στύλος της ελληνορθοδοξίας και κορυφαίος εθνεγέρτης, διδάχθηκε τα πρώτα του γράμματα σε μοναστήρια της περιοχής του. Αργότερα φοίτησε στην Αθωνιάδα Σχολή του Αγίου Όρους, όπου είχε την τύχη να γνωρίσει τον Ευγένιο Βούλγαρη, τον άνρωπο που τον ενέπνευσε και του εμφύσησε τα εθνικά ιδεώδη, ποτίζοντας τον με τον Άγιο πόθο της λευτεριάς. Έπειτα από την ολοκλήρωση των σπουδών του στην Πόλη, ο Πατροκοσμάς ξεκίνησε το ιεραποστολικό του έργο.
Όργωσε στην κυριολεξία τη σκλαβωμένη Ελλάδα, περιοδεύοντας σε βουνά και κάμπους, μιλώντας σε απλούς ανθρώπους για την Πίστη και το Λόγο του Θεού, ενώ ταυτόχρονα άναβε τη μεγάλη δάδα που θα φώτιζε το Έθνος στο δύσβατο και σκοτεινό δρόμο της κλεφτουριάς.
Η μόρφωση και η ανάγκη για διατήρηση των παραδόσεων και της γλώσσας, έπαιζαν πρωτεύοντα ρόλο στη διδασκαλία του Κοσμά του Αιτωλού. Έτσι ίδρυσε περίπου 210 σχολεία, σπέρνοντας το σπόρο που αργότερα θα οδηγούσε στη συγκομιδή του καρπού της εθνεγερσίας, με δρεπάνι το σπαθί και το τουφέκι.
Η δράση του όπως ήτο φυσικό, δυσαρέστησε τους κρατούντες και τους ραγιάδες, που η τότε κατάσταση εξυπηρετούσε τα συμφέροντά τους. Έτσι ο Κουρτ Πασάς του Βερατίου, έπειτα από δωροδοκία, έβαλε τους άνδρες του να τον συλλάβουν. Η σύλληψή του ακολουθήθηκε από φρικτά βασανιστήρια και απαγχονισμό, στις 24 Αυγούστου 1779, κλείνοντας με αυτό τον τρόπο ένα από τα μεγαλύτερα κεφάλαια της ελληνικής ανυπακοής, έναντι των κατακτητών. Ο μαρτυρικός του θάνατος στάθηκε αφορμή για την αγιοποίησή του στις καρδιές των Ελλήνων, αλλά και όσων ως γνώμονα στη ζωή τους τον αγώνα για μια Ελλάδα Μεγάλη και εθνικά υπερήφανη.
Άγιε Πατροκοσμά, μπουρλοτιέρη των ψυχών, ο Π.Ε.Σ. τιμά τη μνήμη σου και σε θεωρεί προστάτη του Συνδέσμου. Εξάλλου δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι η πρώτη εκδήλωση που πραγματοποίησε ο Σύνδεσμος έγινε προς τιμήν σου, κάτω από το άγαλμα που υπάρχει στην πλατεία του Αγίου Κωνσταντίνου και μάλιστα ο εφημέριος του Ιερού Ναού μας είχε αρνηθεί την παροχή ρεύματος, χρησιμοποιώντας ένα αστείο πρόσχημα. Ας σημειωθεί ότι η δική μας εκδήλωση ήταν και η μοναδική που έγινε από ιδρύσεως της πόλεως, αφού κανένας άλλος φορέας δεν ενδιαφέρθηκε. Πατροκοσμά, άνθρωποι και καλοί Έλληνες σαν εσένα, είναι στις μέρες μας περισσότερο αναγκαίοι από ποτέ. Είναι απαραίτητοι σε μια εποχή όπου η θρησκευτικοί ηγέτες σιωπούν για τα όσα τραγικά συμβαίνουν γύρω μας, αδιαφορώντας για το συμφέρον του τόπου. Είναι απαραίτητοι σε μια εποχή όπου οι πολιτικοί εμπαίζουν τους απλούς πολίτες, αντί να τους φωτίζουν και να τους καθοδηγούν ορθά. Είναι τέλος απαραίτητοι οι άνθρωποι σαν εσένα, σε μια κοινωνία σάπια, της οποίας το ρολόι έχει σταματήσει και δείχνει συνεχώς ώρα μηδέν...


ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ-ΖΗΤΩ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Για τη συμπλήρωση 60 ετών από τη νίκη του εθνικού στρατού στο Γράμμο και το Βίτσι

Εξήντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τη σωτήρια για το έθνος και την πατρίδα νίκη του Εθνικού Στρατού, ενάντια στους μπολσεβίκους του επονομαζόμενου "δημοκρατικού στρατού".
Εξήντα χρόνια που η Ελλάς απηλλάχθη προσωρινώς από τους γενειοφόρους ινστρούχτορες του αποτυχημένου και ιδεολογικώς χρεωκοπημένου μαρξιστικού παραλογισμού. Η μάχη του Γράμμου και του Βίτσι, υπήρξε αυτή που έδωσε ένα τέλος στα λαοδικεία και στους κατήδες των βουνών, οι οποίοι ως περιφερόμενος θίασος τρομοκρατούσε την ελληνική ύπαιθρο. Από τα μικρότερα έως και τα μεγαλύτερα εγκλήματά τους ,όλα θα μείνουν καλά χαραγμένα στη μνήμη του ελληνικού λαού. Ποιος ξεχνά άραγε σύντροφοι τα κονσερβοκούτια και τους πλιατσικολόγους του Βελουχιώτη; Ποιος αλήθεια μπορεί να λησμονήσει το παιδομάζωμα και την προδοσία της Μακεδονίας και της Θράκης; Ποιος μπορεί να μη θυμάται το Μελιγαλά, το Λιτόχωρο και το Φεναιό; Κανείς. Ο λαός δε θα ξεχάσει ποτέ το τι σημαίνει αριστερά. Προδοσία και έγκλημα.

Ας σταθούμε όμως στη μέγιστη σημασία της νίκης του στρατού μας στο Γράμμο. Η νίκη αυτή ήταν εκείνη που σηματοδότησε το τέλος του πολέμου. Ενός πενταετούς πολέμου, που η τότε Κοινωνία των Εθνών,πρόδρομος του ΟΗΕ, είχε ονομάσει συμμοριτοπόλεμο.
Ο μεγάλος κίνδυνος είχε περάσει. Ο φόβος της εξάπλωσης και της κυριαρχίας του κομμουνισμού στην Ελλάδα, εκμηδενίστηκε και θάφτηκε για τα καλά στα άγια χώματα της κορυφογραμμής του Γράμμου-Βιτσι. Σκεφτείτε σύντροφοι το τι θα γινόταν εάν επικρατούσατε. Απλά φανταστείτε τις γυναίκες σας πλύστρες και τις κόρες σας πόρνες στα χαμαιτυπεία της Ευρώπης. Ευτυχώς δε σταθήκατε ικανοί να κερδίσετε κι έτσι γλυτώσαμε.Οι μεγάλοι ηττημένοι του συμμοριτοπόλεμου,όπως ήτο φυσικό,έπειτα απο τη ντροπιατική για τη Μητέρα Σοβιετική Ένωση ήττα, το έβαλαν στα πόδια. Λαχανιασμένοι και καταιδρωμένοι φτάσανε στις συνοριακές γραμμές της χώρας αποχαιρετώντας μας,δυστυχώς όμως όχι για πάντα.
Ο δρόμος που έπαιρναν ήταν μακρύς και οδηγούσε στους κομμουνιστικούς παραδείσους που σχεδόν σαράντα χρόνια μετά θα κατέρρεαν ένας προς έναν σα χάρτινοι πύργοι ,γεμίζοντας την Ευρώπη με θύματα του εμπορίου λευκής σαρκός και Καυκάσιους με σοβιετικά και σλαυικά χαρακτηριστικά. Αφού λοιπόν οι κοσμοαγάπητοι σύντροφοι έφαγαν τον κομμουνισμό με το κουτάλι, στήθηκαν σε ουρές χιλιομέτρων για μισό κιλό κρέας με το δελτίο κι ένοιωσαν στο πετσί τους τη δικτατορία του προλεταριάτου, αποφάσισαν πως θα πρέπει να γυρίσουν πίσω. Καλύτερα στην Ελλάδα με τη δεξιά ,παρά στην Τασκένδη με τους συντρόφους του κόμματος. Έτσι λοιπόν στον καιρό της μεταπολίτευσης φορτώθηκαν την πραμάτεια τους,τα πτυχία τους από τα υπερπανεπιστήμια της Τασκένδης και τη ρώσικη προφορά τους(που ακόμη και σήμερα δεν μπορούν να ξεφορτωθούν)και μας κουβαλήθηκαν πίσω.
Το αποτέλεσμα όλων αυτών; Τραγικό. Η δυσμενέστερη όμως συνέπεια υπήρξε το προσκύνημα του πολιτικού κόσμου στην "πολύπαθη" και "πολυμαρτυρική" αριστερά. Ντροπή σας προσκυνημένοι. Γεμίσανε οι θέσεις των δήμων και οι διάφοροι δημόσιοι φορείς με απογόνους των ηττημένων. Περίτρανο παράδειγμα ο Δήμος Λάρισας. Ποιος μπορεί να αρνηθεί ότι στα τέλη της δεκαετίας του '80 στο αμαξοστάσιο και σε διάφορα γραφεία του δήμου, άκουγες μόνο ρώσικα και πολωνικά; Μην επιχειρήσετε να μας διαψεύσετε, διότι μπορούμε να σας δώσουμε στοιχεία αν χρειαστεί.
Ο Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος τιμά τους ηρωικούς Γραμμομάχους,πεσόντες και μη, οι οποίοι με τη θυσία τους έσωσαν την πατρίδα μας από τα ματωμένα νύχια του Σταλινισμού. Η στροφή του λαού προς τον εθνικισμό και η πύκνωση της μαυροφόρας φάλαγγας των γενναίων καταδεικνύει πλέον τη δεδηλωμένη απέχθεια του κόσμου προς κάθε τι το κομμουνιστικό. Δεν πρόκειται εξάλλου εμείς να βάλουμε μυαλό σε μετρημένους στα δάχτυλα υπερηλικιωμένους νοσταλγούς του Φλωράκη, του Ζαχαριάδη και του Βαφειάδη. Η ιστορία τους καταδίκασε στη λήθη κι ο χρόνος σιγά-σιγά τους λιγοστεύει. Σύντροφοι ο λαός ξύπνησε κι εσείς ακόμη ασχολείστε με το Φεστιβάλ του Οδηγητή, το Κιλελέρ και το Ρίτσο, εορτάζοντας την ήττα σας στο Γράμμο. Να περνάτε καλά και πάντα τέτοια.


ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Για την επέτειο της μάχης των Θερμοπυλών

Ω ξειν αγγέλειν τοις Λακεδαιμονιοις ότι τοιδε κοίμεθα τοις κοίνων ρήμασι πειθόμενοι"

Εκεί στην περιοχή της αρχαίας Φθίας, της σημερινής Φθιώτιδος, υπάρχει ένα μνημείο. Ένα μνημείο που η σκιά του καλύπτει με άφθαστο κλέος τις Θερμοπύλες. Αυτές τις πύλες της φωτιάς δίπλα στα στενά του Χρέους ,της Τιμής και της Ανδρείας των ελαχίστων έναντι των πολλών.
Η σημερινή ημέρα ,αποτελεί ημέρα της μνήμης των Θερμοπυλών. 2489 χρόνια συμπληρώνονται φέτος. Σχεδόν 2500 από τότε που η φρουρά των 300 Σπαρτιατών του Λεωνίδα και των 700 Θεσπιέων του Δημοφίλου, έπεσε ηρωικώς μαχόμενη, εναντίον απειραρίθμων βαρβάρων. Όπως ακριβώς θα έπραττε και κάθε ελληνική φρουρά, τηρώντας το στρατιωτικό κώδικα που δεν επιτρέπει την παράδοση στον αντίπαλο.
Γυρνώντας κανείς το βλέμμα του στο μνημείο σύμβολο της πολεμικής αρετής, η ματιά του μένει καρφωμένη σε δύο σημεία. Πρώτος έρχεται ο Λεωνίδας, ο βασιλεύς της Λακεδαίμονος. Ο Βασιλεύς της Σπάρτης, της πόλεως των άξιων γυναικών και των σκληροτράχηλων στρατιωτών. Πρώτος λοιπόν ο Λεωνίδας. Όλορθος, πιστός του χρέους υπηρέτης. Ντυμένος την πανοπλία του κραδαίνει την ασπίδα και το κοντάρι του φωνάζοντας περιφρονητικά προς τον εχθρό "ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ". "ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ" προς τον εχθρό του χθες, στον εχθρό του σήμερα, στον εχθρό του αύριο. Όσο θα
υπάρχει αυτό το άγαλμα για το οποίο κινητοποιήθηκαν οι Έλληνες του εξωτερικού, δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα και κανένα. Να 'στε καλά πατριώτες της διασποράς, γιατί χωρίς εσάς όχι μνημείο δε θα υπήρχε ,αλλά ούτε επιγραφή προς τιμήν των ηρώων.
Δεύτερος στα αριστερά του βασιλέως, ο θνήσκων Σπαρτιάτης. Πεθαίνοντας στις Θερμοπύλες, δεν αφήνει από το χέρι του ούτε στιγμή την ασπίδα του. Δεν την αφήνει ούτε την ώρα που η ψυχή του κινά για το μεγάλο ταξίδι, πληγωμένη στη μάχη. Πεσμένος στο ποτισμένο με αίμα χώμα τηρεί την ευχή και κατάρα της μάνας του. "Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ". Με το άλλο του χέρι απλωμένο, αρπάζει μια πέτρα από την ιερή γη της Ελλάδος. Είναι η πέτρα που προορίζεται για τον εχθρό. Έναν οποιοδήποτε από το πλήθος. Έστω και την ύστατη στιγμή. Ένας λιγότερος απ' τους
χιλιάδες.
Στη σημερινή εποχή δε λείπουν οι Σπαρτιάτες. Στη σημερινή εποχή δε λείπουν οι 300 μάχιμοι που θα σταθούν απέναντι στον κατακτητή. Αυτός που λείπει είναι ο ένας. Ο Αρχηγός. Αυτός που θα πάρει στις πλάτες του τις τύχες του έθνους και θα κληθεί να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις των καιρών, με οποιοδήποτε τίμημα, ακόμη και την ίδια του τη ζωή. Αυτόν τον ένα λοιπόν δεν μπορούμε να τον αναζητούμε ανάμεσα σε Γιωργάκηδες και Κωστάκηδες, αλλά ούτε και στους 300 βολεμένους που μας καταδυναστεύουν. Θα πρέπει να τον αναζητούμε στις τιμημένες
φάλαγγες των πραγματικών αγωνιστών. Ανάμεσα στις ολιγάριθμες μα γενναίες φάλαγγες των 300 εθνικιστών που δίνουν μάχες και μάχες στα πεζοδρόμια του Αγώνα. Εκεί και μόνο εκεί συναγωνιστή. Σήμερα 300. Αύριο μαζί με 'σένα ακόμη περισσότεροι. Κι ίσως αυτή τη φορά οι βάρβαροι δεν καταφέρουν να περάσουν...
Απόψε την ώρα που ο ήλιος θα δύει και οι ψυχές των Αθανάτων θα ετοιμάζονται για το προσκλητήριο των ηρώων, ας ηχήσουν τα τύμπανα του πολέμου. Ας ηχήσουν τα τύμπανα που θα κάνουν το αίμα των δειλών ψευτοαστών να παγώσει στις φλέβες τους. Γιατί αυτή είναι η αλήθεια. Κάποιοι κοιτώντας τους προγόνους τους γεμίζουν με υπερηφάνεια τα στήθη και δάκρυα συγκίνησης κυλούν στα μάτια τους, τη στιγμή που άλλοι παραλύουν από φόβο κλαίγοντας σα μικρά παιδιά. Εμείς θα ακολουθήσουμε τους πρώτους κι ας τρέξει το αίμα μας αυλάκι.

ΔΟΞΑ-ΤΙΜΗ ΣΤΟΥΣ ΑΘΑΝΑΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΡΩΕΣ

ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ

2332 χρόνια από το θανατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Πέλλα 356π.Χ.Εκείνη τη χρονιά , σε ένα από τα πιο ισχυρά βασίλεια της Ελλάδος, ήλθε στον κόσμο μια καινούρια ύπαρξη που έμελε να αφήσει ανεξίτηλα τα αποτυπώματά της στη μακραίωνη ιστορία του Ελληνισμού. Εκείνη τη χρονιά ήλθε στον κόσμο ο Αλέξανδρος, ο Βασιλεύς των Βασιλέων, ο Στρατηλάτης-Κοσμοκράτωρ, ο Μέγιστος πάντων των Ελλήνων. Ο Αλέξανδρος ο Μέγας, ο γιος του Φιλίππου και της Ολυμπιάδος, από μικρή ηλικία είχε την τύχη να αναδείξει τις ικανότητές του σε όλους τους τομείς, προϊδεάζοντας γονείς και υπηκόους περί του τι επρόκειτο να ακολουθήσει. Καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του χαρακτήρος του νεαρού διαδόχου , διαδραμάτισε η διδασκαλία του από τον Αριστοτέλη, ενός δηλαδή εκ των κορυφαίων φιλοσόφων κι επιστημόνων όλων των εποχών.

Οι στρατιωτικές και διοικητικές ικανότητες του Αλεξάνδρου διεφάνησαν, όταν ήταν 16 ετών, ηλικία κατά την οποία κατέπνιξε την εξέγερση των Μαιδών. Το 336 π.Χ και αφού προηγουμένως είχε εξουδετερώσει κάθε επαναστατική τάση των υπολοίπων ελληνικών πόλεων κι έχοντας τιμωρήσει τους δολοφόνους του πατέρα του προχώρησε στην εκστρατευτική συνένωση των Ελλήνων κατά των Περσών. Ήταν πλέον ο Αλέξανδρος. Ο βασιλεύς πάντων των Ελλήνων και σύντομα και των βαρβάρων.

Το 335πΧ σηματοδοτεί την έναρξη της προς ανατολάς εκστρατείας. Οι νικηφόρες μάχες διαδέχονται η μια την άλλη. Το εκστρατευτικό σώμα του αξεπέραστου στρατηλάτη καταλαμβάνει τις διάφορες πόλεις των βαρβάρων , αφήνοντας πίσω του ένα προοδευτκό κύμα εκπολιτισμού, πνευματικής ανάπτυξης κι εφαρμογής της αρχής της ισότητος. Κανένας στρατός δε μοιάζει ανίκητος και κανένα πρόβλημα δε φαντάζει άλυτο, γι΄αυτόν που η ξένη λογοτεχνία ονόμασε "γιο του ονείρου". Ούτε ο μέχρι πρότινος άλυτος γόρδιος δεσμός δύναται να αντισταθεί στη δικαιοσύνη του σπαθιού. Ότι δε λύεται κόπτεται. Κάτι που δυστυχώς λησμονούν συνεχώς οι ατάλαντοι εθνοπατέρες μας.

Έπειτα από 12 χρόνια ακατάπαυστων πολεμικών συγκρούσεων η εκστρατεία είχε μετατραπεί σε κοσμοκρατορία. Μια κοσμοκρατορία που εκτείνονταν ως τον Ινδό ποταμό. Μια κοσμοκρατορία στην οποία ο γεννήτωρ του πολιτισμού λατρεύτηκε σαν θεός, ως "Ισκεντέρ" των βαρβάρων. Μια κοσμοκρατορία από τα σπλάχνα της οποίας ξεπήδησε η ελληνιστική γλώσσα που κυρίευσε τον τότε γνωστό αρχαίο κόσμο κι απετέλεσε τη γλώσσα γραφής των πρώτων Ευαγγελίων του χριστιανισμού.

Το 323πΧ ο Έλλην Αλέξανδρος , ο πάντα αήττητος από ανθρώπους βασιλιάς, θα χάσει τη μάχη με το θάνατο. Σωματικά καταβεβλημένος από τις κακουχίες και ψυχικά καταβεβλημένος από την απώλεια του επιστήθιου φίλου του Ηφαιστίωνα, θα αποχαιρετήσει τους πιστούς συμπολεμιστές του , αφήνοντας στις επόμενες γενιές των Ελλήνων ,το βαρύτερο κληροδότημα. Το όνομά του, ως αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας μας, του έθνους μας και της εδαφικής μας ακεραιότητας.

Επιστροφή στο παρόν. 2009 έτη από τη γέννηση του Χριστού κι εδώ στην Ελλάδα του ψευτορωμαίικου και των γραικύλων, ουδείς συγκινείται πλέον από την αγαπημένη μορφή του Μεγαλέξανδρου της καρδιάς μας. 35 ολόκληρα χρόνια τώρα το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου που φιλοτεχνήθηκε για να τοποθετηθεί στην Αθήνα, παραμένει κλεισμένο στην αποθήκη του γλύπτη, επειδή δεν μπορούν να αποφασίσουν το πού θα τοποθετηθεί. Φαίνεται πως η Μελίνα Μερκούρη, η Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο Αρης Βελουχιώτης υπήρξαν σπουδαιότερες προσωπικότητες, εφόσον για αυτούς βρέθηκε χώρος. Στην Ελλάδα του 2009, γεννειοφόροι καθηγητάδες με εμφάνιση παλιάτσου και ιδιοσυγκρασία αλαφροίσκιωτου, μιλούν για το Μέγα Αλέξανδρο με τα πλέον υποτιμητικά λόγια, παρουσιάζοντας τον ως αρχισφαγέα. Φυσικά οι ίδιοι κατά το παρελθόν δήλωναν θαυμαστές του Τσαουσέσκου μα πάνω απ όλα της ανθρωπιστικής ΕΣΣΔ με τα κολαστήρια γκούλαγκ της Σιβηρίας. Είναι οι ίδιοι που ομιλούν για το αυγό του φιδιού του φασισμού. Εμείς τους απαντούμε πως το αυγό του φιδιού έχει ήδη εκκολαφθεί και διδάσκει την άθλια μαρξιστική θεωρία του, στις σχολικές και πανεπιστημιακές αίθουσες.

Στην Ελλάδα του 2009 κάποια αξιολύπητα σλαυοκομμουνιστικά σταγονίδια, στην περιοχή της ελληνικότατης Φλώρινας μα και της Εδέσσης, έχουν ιδρύσει ένα κομματίδιο -καφενείο με την επωνυμία "ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ" και ζητούν την αναγνώριση μιας ανύπαρκτης "μακεδονικής" μειονότητος δηλώνοντας επίσης ομιλητές της "μακεδονικής" γλώσσας. Το δυστύχημα είναι ότι ο πρόεδρος αυτού του κομματιδίου τυγχάνει δημόσιος υπάλληλος και οι χαρτογιακάδες των υπουργείων κάθονται και τον κοιτάνε χωρίς να τον κάνουν να σωπάσει μια και καλή. Αυτόν και τον Παπα Τσαρκνιά και όλους τους ομοίους τους. Αίσχος και πάλι αίσχος. Ντροπή σας. Στην Ελλάδα του 2009 απαγορεύεται εντός των στρατοπέδων η ανάκρουση και η εκ φωνής ερμηνεία του υπερήφανου-εθνικού εμβατηρίου "Μακεδονία ξακουστή". Η απαγόρευση αυτή προήλθε από τον Ανδρέα Παπανδρέου. Αυτόν τον κορυφαίο λάτρη της αεροσυνοδού και του σκωτσέζικου ουίσκι. Φαινεται πως προτιμούσε να ακούει το σαχλοτράγουδο με το μεθυσμένο ήλιο, τους ζουρνάδες και τα νταούλια. Στην Ελλάδα του 2009, η ανύπαρκτη ελληνική πολιτεία θα έπρεπε να έχει στήσει ανδριάντες του έφιππου Μεγάλου Αλεξάνδρου σε κάθε πόλη της Ελλάδος. Ανδριάντες οι οποίοι θα κοιτούν απειλητικά προς τους αυθάδεις γείτονές μας στα Σκόπια. Αυτά τα ορφανά του Τιτοσλαυοκομμουνισμού, αυτοί οι συγγενείς του Ταμτάκου έχουν πολύ θράσος. Κάποιος πρέπει να τους κόψει τον αέρα. Αυτός ο κάποιος ας είναι η Πολεμική μας Αεροπορία.

Στην Ελλάδα του 2009 θα έπρεπε η ελληνική κυβέρνηση μέσω του αριστεροκρατούμενου Κέντρου Ελληνικού Κινηματογράφου, να χρηματοδοτήσει μια ταινία υπερπαραγωγή για τη ζωή του Αλεξάνδρου κι όχι να ξοδεύει τα χρήματα των φορολογουμένων στις αηδίες του Θ. Αγγελόπουλου.

Στην Ελλάδα του 2009 θα έπρεπε το οποιοδήποτε υποτιμητικό σχόλιο προς το πρόσωπο του Αλεξάνδρου να τιμωρείται. Να τιμωρείται αν όχι με την εσχάτη των ποινών, τουλάχιστον με τη δια βίου απέλαση ή εξορία από τη χώρα. Στην Ελλάδα του 2009 θα έπρεπε να χρηματοδοτούνται Έλληνες επιστήμονες που θα ασχολούνται αποκλειστικά με την ανεύρεση του τάφου του Αλέξανδρου κι όχι να πετάνε τα λεφτά των φορολογουμένων για την ιατρική περίθαλψη των λαθρομεταναστών καθώς και τη σίτισή τους στα διάφορα σωφρονιστικά ιδρύματα της χώρας.

Σήμερα 13 Ιουνίου του 2009, ως Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος δε θα απευθυνθούμε στους συναγωνιστές μας. Σήμερα 13 Ιουνίου του τρέχοντος ,ημέρα της μαύρης επετείου του θανάτου του Κοσμοκράτορα, θα απευθυνθούμε στο νεοέλληνα της EUROVISION και του Super Paradise της Μυκόνου.

Αγαπητέ νεοέλληνα. Έξω από το αρχαίο νεκροταφείο του Κεραμεικού, κάτω από την Ακρόπολη των Αθηνών , υπήρχε μια επιγραφή με τη φράση "Στάθι και οίκτηρον". Σε ελεύθερη μετάφραση στη νεοελληνική, αυτό σημαίνει "στάσου και δάκρυσε". Ναι, στάσου και δάκρυσε νεοέλληνα για όλα αυτά που έχασες και που ποτέ σου δεν αγωνίστηκες να ξανακερδίσεις. Στάσου και δάκρυσε νεοέλληνα του πρωινάδικου και της μεσημβρινής αποχαύνωσης του κουτσομπολιού. Στάσου και δάκρυσε, γιατί όταν θα έλθει το πλήρωμα του χρόνου, αυτή η ιερή ελληνική γη θα σε ρίξει στον Καιάδα της ιστορίας...