Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2012

6η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1955: Η ΜΑΥΡΗ ΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Το παρόν δελτίο τύπου αφιερώνεται σε όλους τους εν Ελλάδι τουρκόφιλους, σε όλες τις νοικοκυρές που παρακολουθούν τουρκικές σειρές αδιαλείπτως, σε όσους πηγαίνουν για τουρισμό στις σκλαβωμένες μας πατρίδες και γενικά σε όλους τους νεοέλληνες της μετριοπάθειας και του χορού της κοιλιάς.
          Μια καλή αρχή θα ήτο μία σύντομος αναφορά στο όλο ιστορικό πλαίσιο της ταραγμένης περιόδου του 1955. Ο ξεσηκωμός των Αγωνιστών της Ε.Ο.Κ.Α. τον Απρίλιο του 1955, σε συνδυασμό με την γενική ανάκαμψη(οικονομική, πολιτισμική και πληθυσμιακή) που γνώριζαν οι ελληνικές κοινότητες της Κωνσταντινουπόλεως, έθεσαν σε συναγερμό την τότε κυβέρνηση Μεντερές της Τουρκίας. Οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες από καιρό μελετούσαν ένα σχέδιο μαζικής εξόντωσης ή και εκδίωξης (πογκρόμ) των Ελλήνων της Πόλης από τις πατρογονικές τους εστίες κι έτσι έπειτα από μία καλοστημένη προβοκάτσια ,στην οποία συμμετείχε και η σύζυγος του Τούρκου Προξένου στη Θεσσαλονίκη, τα ξημερώματα της 5ης προς 6ης Σεπτεμβρίου εξερράγη ένας εκρηκτικός μηχανισμός μετρίας ισχύος στο σπίτι όπου υποτίθεται ότι γεννήθηκε ο σφαγέας των Ελλήνων Κεμάλ Μουσταφά στη συμπρωτεύουσα. Βέβαια έπειτα από έξι σχεδόν χρόνια στη δίκη που έγινε στη νήσο Πλάτη (Yassilda στη γλώσσα των μογγόλων) αποδείχτηκε ότι τη βόμβα τοποθέτησε Τούρκος κλητήρας του Προξενείου.
         Το μαύρο διήμερο για την ελληνική εθνότητα (η λέξη μειονότητα κρύβει πολλές παγίδες) μόλις άρχιζε. Με συνοπτικές διαδικασίες η εφημερίδα "Instanbul Express" κυκλοφορεί έκτακτο παράρτημα στο οποίο παρουσιάζεται- μέσω παραποίησης- η γυναίκα του προξένου κατακρεουργημένη, ενώ ταυτόχρονα κάνει λόγο για εθνική προσβολή προς την Τουρκία και προς τον "πατερούλη" τους τον Κεμάλ. Εντός λίγων ωρών άρχισε να καταφθάνει στην Κωνσταντινούπολη ένας οργανωμένος όχλος μεταφερόμενος από την Ανατολική Θράκη (προσωρινώς κατεχόμενη)και τα παράλια με φορτηγά, λεωφορεία ακόμη και με ταξί που είχαν επιστρατευθεί. Οι υποσχέσεις των μυστικών υπηρεσιών προς αυτούς ήταν φυσικά το άφθονο πλιάτσικο, χρήματα και εξασφάλιση καταλύματος για δύο βραδιές. Οι ορδές των βαρβάρων με στρατιωτική πειθαρχία ξεχύθηκαν στους δρόμους των περιοχών όπου υπήρχε έντονο το ελληνικό στοιχείο και άρχισαν να επιδίδονται σε πρωτοφανείς πράξεις βανδαλισμών και όχι μόνο.
        Από την καταστροφική τους μανία διαλύθηκαν ολοσχερώς 1000 και πλέον οικίες ομογενών ενώ περίπου 3000 υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές. Επιπλέον καταστράφηκαν 4348 καταστήματα, 26 σχολεία, 5 πολιτιστικοί σύλλογοι, 3 γραφεία εφημερίδων, 12 ξενοδοχεία, 11 κλινικές, 21 εργοστάσια, 73 εκκλησίες ενώ συλλήθηκαν οι τάφοι σε δύο ελληνικά κοιμητήρια καθώς και οι τάφοι των Πατριαρχών στη Μονή Βαλουκλή. Πάμπολλοι ιερείς ξυολοκοπήθηκαν, ενώ στα τραύματά τους υπέκυψαν ο Επίσκοπος Παμφίλου Γεράσιμος και ο ηλικιωμένος μοναχός Χρύσανθος Μαντάς. Κλείνοντας να αναφέρουμε ότι τα συγκεκριμένα γεγονότα της 6ης και 7ης Σεπτεμβρίου εστάθησαν η αφορμή για τον ξεριζωμό περίπου 200.000 Ελλήνων οι οποίοι πήραν το δρόμο της προσφυγιάς.
         Όλα όσα προαναφέρθησαν θα μπορούσαν να αποτελέσουν μία πληρωμένη απάντηση στους μικροαστούς που με ύφος περισπούδαστου διατείνονται ότι οι λαοί δεν έχουν να χωρίσουν τίποτε και ότι για όλα ευθύνονται οι κυβερνήσεις. Δείτε λοιπόν το τι μπορεί να καταφέρει ένας λαός ακαλλιέργητων όταν συνεργάζεται με την κυβέρνησή του, την οποία μάλιστα αυτός εκλέγει. Αξίζει να σημειωθεί ότι καμία ελληνική οικογένεια δεν είχε πληροφορηθεί το τι επρόκειτο να συμβεί, παρά το γεγονός ότι οι τούρκοι οικογενειακοί τους φίλοι γνώριζαν  πολύ καλά. Αυτό απλώς επιβεβαιώνει τη λαική ρήση που μέχρι και σήμερα ακούγεται σε κάποια νησιά των Δωδεκανήσων: (Ο Τούρκος φίλος δεν πιάνεται. Κι άμα τον κάνεις, βάστα κι ένα ραβδί στα χέρια).