Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ 28ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ




Μνήμη του λαού μου, σε λένε Πίνδο,σε λένε Άθω.

Οδυσσέας Ελύτης-Άξιον Εστί



Η 28η Οκτωβρίου του 1940, δίχως καμιά αμφιβολία αποτελεί μία από τις θεμελιώδεις για το Έθνος μας ημέρες τιμής και μνήμης. Είναι η ημέρα που η μικρή μα ταυτόχρονα και τόσο γενναία Ελλάς, ορθώνει το γρανιτένιο της ανάστημα ενώπιον ενός εχθρού που φάνταζε πανίσχυρος μα κατέληξε να κολυμπά στη θάλασσα, γελοιοποιημένος και ταπεινωμένος. Είναι η ημέρα που η φωνή του Ιωάννου Μεταξά αντηχούσε τις φωνές και την Πίστη ενός ολόκληρου Έθνους, το οποίο αποχαιρετούσε στους σταθμούς των τραίνων τα παιδιά του, πάντα με το χαμόγελο στα χείλη κι ένα φυλαχτό που η Ελληνίδα Μάνα εκείνης της εποχής, έδινε στον τσολιά μας το λεβέντη για να γκρεμίσει τους λοφιοφόρους του Μουσολίνι απ' τα βουνά της Ηπείρου.

Πολλές φορές έχουμε αναφερθεί τόσο στους επιφανείς ήρωες, όσο και στους αφανείς. Από τον Ιωάννη Μεταξά και το Δαβάκη, μέχρι τις γυναίκες της Πίνδου, οι οποίες όντως έμοιαζαν με ξαφνιάσματα της φύσης, αφού ποτέ δεν υπολόγισαν κινδύνους και κρύο. Όλη η βορειοηπειρωτική εποποιία όμως, ίσως να μην είχε υπάρξει ποτέ εάν ο Άξιος της Πατρίδος ηγέτης, Ιωάννης Μεταξάς, δεν είχε εργαστεί σκληρά για την προπαρασκευή του πολέμου. Τα οχυρωματικά του έργα καθώς και το ετοιμοπόλεμο του στρατεύματος, έδωσαν στις ημέτερες δυνάμεις ένα μοναδικό πλεονέκτημα έναντι του εχθρού. Όσοι λοιπόν σήμερα αμφιβάλλουν για το εάν ο Ιωάννης Μεταξάς ήταν εκείνος που έδειξε το δρόμο της Εθνικής Αντιστάσεως, δεν έχουνε παρά να επισκεφτούν τις οχυρωματικές γραμμές της Βορείου Ελλάδος, ώστε να αντιληφθούν τη στρατιωτική υπεροχή και διορατικότητά του.

Περνώντας στο σήμερα, η κατάσταση που αντικρίζει κανείς, μπορεί να χαρακτηριστεί από απογοητευτική έως και τραγική, αγγίζοντας κάποιες στιγμές τα όρια της τραγελαφικότητας. Ένας λαός πάλαι ποτέ μαχητής, τώρα σέρνεται έρμαιο στις ορέξεις των ξένων οικονομικών κατακτητών. Λησμόνησε ότι οι Έλληνες δεν παραδίδονται. Λησμόνησε ότι οι Έλληνες νικούν ή πεθαίνουν. Λησμόνησε το ότι κάθε φορά που οι Έλληνες είναι ενωμένοι και αποφασίζουν να πιάσουν το τουφέκι, είναι ικανοί να απελευθερώσουν ακόμα και τις σκλαβωμένες μας πατρίδες, όπως έγινε στην περίπτωση της Βορείου Ηπείρου, η οποία δυστυχώς λησμονήθηκε στον καιρό της δημοκρατίας και το έπος της Βορείου Ηπείρου, εσκεμμένα μετονομάστηκε σε έπος της Αλβανίας. Εμείς οι Έλληνες εθνικιστές στέλνουμε μήνυμα στον δοκιμαζόμενο Έλληνα. Ξύπνα ραγιά και πάρε εκδίκηση. Τίποτε άλλο.

Εν κατακλείδι ο Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος τιμά τη μνήμη όσων με το αίμα τους και τον αγώνα τους έγραψαν με χρυσά γράμματα τις μεγαλειώδεις σελίδες δόξης στα ιερά βουνά της Ηπείρου μας. Τιμά τα όσα μόνοι μας ως Έλληνες καταφέραμε να κάνουμε χωρίς τη βοήθεια των ύπουλων ψευτοσυμμάχων μας των Βρετανών οι οποίοι δεν τήρησαν τις υποσχέσεις τους για την Κύπρο, φτάνοντας λίγα χρόνια αργότερα ως άνανδροι και άφιλοι να απαγχονίζουν δεκαεπτάχρονα παιδιά στο όνομα του διαολεμένου στέμματός τους. Η Ελλάς δε λησμονεί, παρά κλίνει ευλαβικά το γόνυ σε όσους έπεσαν υπέρ Πίστεως και Πατρίδος αντιστεκόμενοι στους βάρβαρους της Εσπερίας. Η Πατρίς ευγνωμονούσα.

ΖΗΤΩ Η 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ- ΖΗΤΩ Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ